مىكنند ، در حالى كه تكهاى از آنها را آتش فرا مىگيرد و تكهاى را رها مىكند . »
2313 . مفضل مىگويد : از امام صادق - عليهالسّلام - در مورد صراط پرسيدم . فرمود : « آن راه ، شناخت خداوند بزرگ است و بر دو قسم است : صراط دنيا و صراط آخرت ، امّا صراطى كه در دنياست ، همان امام واجب الطاعة است ، هر كه در دنيا او را بشناسد و از هدايت او بهره برد ، بر صراطى كه در آخرت پل جهنم است مىگذرد و هر كه در دنيا او را نشناسد ، پايش بر صراط آخرت مىلغزد و در آتش مىافتد . »
2314 . پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - فرمود : « جبرئيل عليهالسّلام - نزد من آمد و گفت :
اى محمد ! آيا تو را بشارت بدهم كه به چه چيزى از صراط عبور كنى ؟ گفتم : آرى . جبرئيل گفت : تو به نور خدا عبور مىكنى ، على به نور تو و نور تو از نور خداست و امت تو به نور على و نور على از نور توست و هر كه را خدا نورى قرار ندهد ، نورى برايش نيست . »
2315 . در زيارت اميرالمؤمنين عليهالسّلام - آمده است : « سلام بر تو اى دين مستحكم خدا و راه مستقيم او . »
بيان
نهايت كمال انسان در اين عالم ، رسيدن به حقيقت بندگى پروردگار است ، چنانكه خداوند متعال فرمود : « مرا بپرستيد ، اين راه مستقيم من است . » او همان كسى است كه در نماز ، هدايت به سوى او را خواهانيم . » « پروردگارا ! ما را به راه راست هدايت فرما ، راه كسانى كه به آنها نعمت دادى . » و بنابر آن چه در قرآن شريف آمده است ، نعمت داده شدگان جز پيامبران ، صديقين ، شهدا و صالحين نيستند ؛ زيرا خداوند متعال مىفرمايد : « هر كس خدا و رسول را اطاعت كند ، با كسانى است كه خداوند به آنها نعمت داده ، يعنى پيامبران ، صديقين ، شهدا و
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 239
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٢٣٩