حديث
2255 . در نامهاى كه اميرمؤمنان عليهالسّلام - توسط محمد بن ابى بكر براى مردم مصر نوشته است ، آمده است : « اى بندگان خدا ! آنچه بعد از برانگيختن از قبر پيش مىآيد ، از آنچه در قبر است سختتر است ، روزى كه خردسال را پير و بزرگسال را گيج و مست مىكند و جنين را ساقط مىنمايد و هر شير دهندهاى ، شيرخوار خود را مىاندازد ، روزى سخت و شديد كه شرّ آن فراگير است . ترس آن روز ، فرشتگانى را كه گناهى ندارند ، مىترساند و هفت آسمان و كوههاى محكم و زمين هموار از آن لرزان است و آسمان مىشكافد و در آن روز پاره است و گويى گل سرخى مثل روغن روان است ، كوهها با وجود سختى و صلابت ، مثل سراب ترسناكى روانند و در صور دميده مىشود و هر كه در آسمانها و زمين است ، غير از آن كس كه خدا خواهد ، به ناله و زارى افتد تا چه رسد به آنكه با چشم و گوش و زبان و دست و پا و شكم و شهوت ، گناه كند ، اگر خداوند او را نيامرزد و به او رحم نياورد ، در آن روز چه خواهد كرد ؟ »
بيان
از اين بخش معلوم مىشود كه دوستداران خداى متعال با دلهاشان ترس و شدت روز قيامت را در همين عالم و قبل از حشر به صورتى مخصوص مىبينند - چنان كه قبلًا نيز ذكر آن رفت - و از همين روست كه قرار و آرام ندارند و به هيچ كار خيرى اكتفا نمىكنند و از هيچ خيرى روگردان نيستند . « 1 »
هامش
( 1 ) . نيز ، ر . ك : بخش 106 .