است ، برگرفتهاند ؛ به طورى كه گويى آنچه را مردم نمىبينند ، ايشان مىبينند و آنچه را مردم نمىشنوند ، ايشان مىشنوند . . . »
2250 . اصبغ مىگويد : ابن كوّا از اميرالمؤمنين عليهالسّلام - دربارهء اصحاب پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - سؤال كرد . حضرت فرمود : « از كدام يك از اصحاب پيامبر از من مىپرسى ؟ » گفت : اى اميرالمؤمنين دربارهء ابوذر بگو . . . تا جايى كه گفت : دربارهء سلمان بگو . حضرت فرمود : « به به ، سلمان از ما اهلبيت است و شما چه كسى مثل لقمان حكيم داريد ؟ كه علم اوّلين و آخرين را مىداند . . . »
2251 . امام صادق عليهالسّلام - فرمود : « به خدا قسم من به آنچه در آسمانها و زمين و آنچه در بهشت و جهنم است و آنچه تا قيامت واقع خواهد شد ، آگاهى دارم . » سپس كف دست خود را گشود و فرمود : « مثل كتابى كه اين گونه در آن بنگرم ، اين مطالب را مىدانم . » سپس فرمود : « خداوند مىفرمايد : ما كتاب را بر تو نازل كرديم ، بيان هر چيزى در آن هست . »
بيان
از مجموع اين احاديث و موارد مشابه آن ، روشن مىشود كه اعمال و اعتقادات انسان ، چهرهها و صور مختلفى دارد و تمام بندگان در محشر ، آنها را مىبينند ، چنانكه خداوند مىفرمايد : « در آن روز ، مردم به طور پراكنده از گورها خارج مىشوند تا اعمال خود را ببينند . »
اما در همين دنيا نيز برخى پيروان پيامبران و ائمه - عليهمالسّلام - ، به اذن خداى متعال و به سبب كارهاى شايسته و رسيدن به درجات كمال ، چشم دلشان باز شده و به صورتهاى مثالى و برزخى ، اعتقادات و اعمال و نتايج آنها و بلكه به تمام صورتهاى برزخى گذشته و آينده علم پيدا كرده و از آنها خبر مىدهند .
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 201
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٢٠١