رحمت خويش داخل كند و در بهشتش جاى دهد ، بايد اخلاق خود را نيكو كند و نسبت به خود انصاف دهد ، يتيم را رحمت و ناتوان را يارى كند و در برابر خدايى كه او را آفريده ، فروتنى نمايد . »
2211 . از پيامبر خدا - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - نقل شده است كه فرمود : « هر كس چهار خصلت در او باشد ، در دايرهء نور اعظم خداست : كسى كه بازدارنده ( و تعيين كنندهء حد و مرز ) رفتارش ، شهادت به يگانگى خدا و رسالت پيامبر باشد و كسى كه هرگاه مصيبتى به او برسد بگويد : انّاللَّه و انّا اليه راجعون و كسى كه هرگاه خيرى به او برسد بگويد : حمد و سپاس از آن خداى عالميان است و كسى كه هرگاه مرتكب خطايى شود بگويد : از خداوند طلب بخشش مىكنم و به سوى او توبه مىنمايم . »
2212 . امام زين العابدين عليهالسّلام - فرمود : « هر كس چهار چيز در او باشد ، اسلامش كامل و گناهانش پاك شود و پروردگارش را در حالى ملاقات كند كه از او راضى است ؛ به تعهداتى كه در برابر مردم به گردن گرفته است ، براى خدا عمل كند و زبانش با مردم به راستى گرايد و از هر عمل زشتى نزد خدا و مردم حيا كند و اخلاقش با خانوادهاش نيكو باشد . »
بيان
در معنى اين بخش از حديث سه احتمال وجود دارد :
اول : بندهء دوستدار خدا ، مشمول عنايت الهى و رحمت خاص اوست ، به گونهاى كه ديگر گناه و حجابى نزد خدا برايش باقى نمىماند و خداوند متعال به نظر رحمت و مغفرت به او مىنگرد و اينان ، همان مخلصين ( خالص شدگان توسط حق ) هستند .
دوم : كسى كه خدا را دوست دارد ، با صفات نيكو و ويژگىهاى پسنديده و اعمال شايستهاى كه نسبت به مردم انجام داده است - كه بسيارى از اين صفات و خصوصيات و اعمال را خداوند در همين حديث معراج بيان فرموده است - مورد عنايت و توجه همه بندگان برگزيده در آسمانها و زمين قرار مىگيرد .
سوم : از آن جا كه وجود اين بنده ، براى تمام مخلوقات خداى سبحان ، خير
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 187
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٨٧