157
مناجات خداوند سبحان با بنده تا جايى كه گفتگو و نشست و برخاست اوبا مخلوقات قطع مىشود
« ديدهء دلش را باز مىكنم . . . در تاريكى شب و روشنايى روز با اومناجات مىنمايم تا گفتگو و نشست و برخاست او با مخلوق قطع شود . »
حديث
2150 . در دعاى عرفه آمده است : « پروردگارا ! مرا به حقايق مقربان خود مزيّن كن و مرا در راه اهل جذب ، راهى ساز . »
2151 . در مناجات شعبانيه آمده است : « مرا به نور درخشان عزت خويش پيوند ده تا شناساى تو گردم ، از غير تو كناره گيرم و از تو ترسان باشم ، اى صاحب جلال و بزرگى ! »
2152 . در حديث معراج : « محبت من براى كسانى كه در راه من به يكديگر مهر مىورزند ، مسلم و قطعى است . . . و محبت مرا ، علت و حدّ و نهايتى نيست . هرگاه علمى از ايشان برگيرم ، علم ديگرى برايشان قرار دهم . ايشان كسانى هستند كه از نگاه من به خلق مىنگرند و نيازى به پيشگاه مخلوق نمىبرند . »
2153 . در وصف اهل آخرت : « ديدگانشان مىخوابد و دلهايشان نمىخوابد . »
2154 . « هيچ چيز به قدر ديده بر هم زدنى ، آنان را از خدا باز نمىدارد . »
2155 . « مردم از نظر ايشان مردگانند و خداوند زندهء كريم جاويد . »
2156 . « دنيا و آخرت از نظر ايشان يكى است . »
2157 . « در دلشان توجه و گرفتارى نسبت به مخلوق نمىيابم . »