بزرگىطلبى بر او چيره شود ، جز نفس و كمالات نفس خويش چيزى نمىبيند و فخر و باد در سر پروراندن و تكبّر ، ملكه راسخ و سيرهء هميشگى او خواهد شد و در نتيجه ، سركشى ، گناه ، ستمگرى و دشمنى با حق ( به راحتى ) از او صادر مىشود و اگر اين صفت رذيله در افراد اجتماع پيدا شود ، كار جامعه به تباهى و از بين رفتن آبادانى كشاورزى و هلاكت نسل بشر كشيده خواهد شد تا جايى كه حتى از كشتن پيامبران ، امامان ، محرومان و ناتوانان باكى ندارند . در يك كلام ، خودخواهى و خود بينى ، سبب اقدام بر هر جنايت و خيانتى است كه خود از دنيا خواهى و ميل به زر و زيور آن سرچشمه مىگيرد ، چنانكه اين جملهء حديث آن را ، از ويژگىهاى اهل دنيا به شمار مىآورد .
بنابراين بر سالك الى اللَّه و هر كس كه به خدا و سراى آخرت ايمان داشته باشد لازم است ، مراقب نفس خود باشد تا هرگاه آثار دنيا دوستى و ويژگىهاى اهل دنيا را در خود ديد ، با تلاش پيگير و مستمر ، نفس را از آلودگى آن پاك كند و قبل از آنكه ريشههايش قوى شده و شاخ و برگش گسترده شود در ريشهكن كردن آن بكوشد ؛ زيرا چنانكه گفتهاند بايد علاج واقعه را قبل از وقوع كرد و پيشگيرى ، بهتر از درمان است . خداوند متعال مىفرمايد : آن است سراى آخرت ( با آن عظمت ) ، براى كسانى كه ارادهء برترى جويى و تباهى در زمين ندارند و سرانجام ( نيكو ) از آن پرهيزكاران است .
أللّهمّ احفظنا من الزلل ، واعصمنا من شرور أنفسنا وسيّئات أعمالنا .
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 95
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٩٥