كنم و لغزشهايت را از نامه اعمالت پاك كنم و روز قيامت دربارهء حساب ، با تو مناقشه نكنم . »
1873 . روايت شده است كه خداوند متعال فرمود : « بندهء من ! هر گاه تو از من حيا كردى و ترسيدى ، من تو را آمرزيدم . »
1874 . اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - دربارهء ويژگىهاى مؤمن فرمود : « حياى او بر شهوتش برترى و غلبه دارد . »
بيان
آيات ، روايات و دعاهايى كه به تقواى الهى و مراقبه و حيا و ترس از خدا و خوف و خشيت و خضوع و فروتنى در پيشگاه خدا دعوت مىكنند و نيز آياتى كه بر همراهى ، ناظر بودن و اطلاع خداوند دلالت دارند ، در واقع بنده را به حفظ مراقبت بر آداب عبوديت و بندگى در تمام امور زندگى و ترك آنچه با مقام حضور در نزد خداوند سبحان مخالف است دعوت مىنمايد ، چنانكه مىشود گفت : منظور خداوند از تشريع احكام و واجبات و مستحبات و غيره ، چيزى جز اين نيست .
رواياتى كه در توضيح اين بخش از حديث ذكر شد - هر چند تعدادشان اندك است - روشن كنندهء معنى جملهء حديث هستند و خواننده محقق و زيرك ، با دقت و تأمل در همين خلاصه و اجمال به تفصيل مطلب راه مىيابد . « 1 »
هامش
( 1 ) . نيز ، ر . ك : بخش 72 .