تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 427

مساهمون:

ص٤٢٧
نيست ، نه بلند مرتبه بودنش او را نسبت به چيزى از آفريده‌هايش دور كرد و نه نزديكيش آن‌ها را در وجود با او مساوى قرار داد . عقلها را بر شناخت صفاتش راه نداد و از شناخت در حد واجب مانع نشد ، پس او كسى است كه علامات و نشانه‌هاى هستى گواه است بر اين‌كه حتى دل منكرين هم به او اقرار دارد . خداوند از آن‌چه تشبيه كنندگان و منكران دربارهء او مىگويند ، بسيار برتر است . » بيان از آن جا كه علت كمى زاهدان بنى اسرائيل با وجود زيادى تعداد آن‌ها ، شك بعد از يقين و انكار بعد از اقرار معرفى شده است ، آيات و روايات مذكور براى توضيح اين بخش از حديث ذكر شد و نيز براى تبيين اين مطلب كه يقين و اقرار به خدا و رسالت و امامت تا چه درجه بر باقى ماندن انسان بر فطرتش مؤثر است و شك و انكار در چه حد از پستى است كه عقل و شعور انسان را مىگيرد و در نتيجه درباره آن‌چه شخص عاقل خردمند و داراى فهم و درك سالم به آن اقرار مىكندو نيز درباره آن‌چه كه علامات و نشانه‌هاى هستى ، حتى بر اقرار دل منكرين آن گواه است ، شك ورزيده . آن را انكار مىكند . خداوند متعال مىفرمايد : آيا ديدى آن را كه خداى خود را هواى خويش قرار داد و خداوند او را در حالى كه از سر علم و توجه چنين مىكرد گمراه نمود و بر گوش و دلش مهر نهاد و بر ديده‌اش پرده كشيد ، پس بعد از اين‌كه خدا گمراه كرد ، چه كسى او را هدايت مىكند ؟ آيا متذكر نمىشويد ؟