خدا را به چيزى خبر مىدهيد ، كه در آسمانها و زمين برايش شناخته شده نيست ، خداوند از آنچه با او شريك مىسازند ، منزّه و برتر است . »
حديث
1623 . محمد بن مسلم مىگويد : به امام باقر ( يا امام صادق ) - عليهماالسلام - عرض كردم :
ما كسى را مىبينيم كه اهل عبادت و مجاهدت و فروتنى است ؛ اما از نظر اعتقادى بر حق نيست . آيا اين برايش سودى دارد ؟ امام - عليهالسّلام - فرمود : « اى ابا محمد ! مثل اهل بيت ما ، مثل اهل بيتى است كه در بنى اسرائيل بودند ، بعضى از آنها بعد از چهل شب مجاهدت دعايى نمىكردند ، مگر اينكه اجابت مىشد و يكى از آنها چهل شب مجاهدت و عبادت مىكرد و سپس دعا مىنمود ، اما مستجاب نمىشد . نزد عيسى بن مريم - عليهالسّلام - آمد و از وضعش ناله و شكايت كرد و از آن حضرت خواست كه برايش دعا كند . » امام - عليهالسّلام - ادامه داد : « حضرت عيسى ، طهارت ( وضو يا غسل ) كرد و نماز خواند و سپس به درگاه خداوند - عزّوجل - / دست به دعا برداشت . خداوند - عزّوجل - به او وحى فرمود : « اى عيسى ! بنده من از غير درى كه از آن در حاجت برآورده مىشود ، مرا خواند .
او مرا خواند ، در حالى كه در دلش نسبت به تو ترديد بود ، پس اگر آن قدر مرا بخواند كه گردنش قطع شود و سر انگشتانش از هم بگسلد ، دعايش را مستجاب نكنم . » حضرت ادامه دادند : « عيسى - عليهالسّلام - به او رو كرد و فرمود : پروردگارت را مىخوانى در حالى كه نسبت به پيامبرش در شك و ترديد هستى ؟ ! آن مرد گفت : اى روح خدا و كلمة اللَّه ، به خدا قسم همين طور بود كه گفتى ، دعا كن كه اين شك و ترديد از من زايل شود . حضرت عيسى - عليهالسّلام - دعا كرد ، خداوند به او عنايت كرد و توبهء او را پذيرفت و او مثل ديگر افراد اهل بيتش شد . »
1624 . امام صادق - عليهالسّلام - فرمود : « اگر قومى خداى يگانهء بىشريك را عبادت كنند ، نماز به پا دارند ، زكات بدهند ، حج بجا بياورند و ماه رمضان روزه بگيرند ، سپس دربارهء آنچه خدا يا پيامبر - صلّى اللَّه عليهو آله وسلّم - انجام داده بگويند : كاش اين كار نشده بود يا چنين احساسى در دل خود داشته باشند ، به واسطهء همان ، مشرك مىشوند . » سپس امام تلاوت فرمود : « نه به خدا قسم ايمان نياوردهاند تا اينكه تو را در اختلافى كه بينشان افتاد ،
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 423
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٤٢٣