1576 . « در گذشته ، مرا برادرى دينى ( فى اللَّه ) بود . . . و بيشتر عمرش به سكوت مىگذشت . »
1577 . « سكوت ، سبب رهايى است . »
1578 . « سكوت ، نشانه بردبارى است . »
1579 . « سكوت را پيشه كن كه كمترين سودش ، سلامت است . »
1580 . « سكوت تو تا جايى كه تو را به حرف بكشند ، بهتر از سخن گفتن تو تا وقتى است كه تو را ساكت كنند . »
1581 . « هر كس سكوت پيشه كند ، از خشم در امان مىماند . »
1582 . « هيچ نگهبان و گنجينهدارى برتر از سكوت نيست . » « 1 » بيان
شايد مقصود از طولانى بودن سكوت در اين بخش از حديث اين باشد كه زاهدان ، خواستهء نفس خود را پنهان ساخته و از شدت سكوت ، بر ديگران آشكار ننمودند يا اينكه به دليل سكوت بسيار به شكلى در آمدند كه گويى نفسها را در سينه حبس كردهاند ، به هر حال اين مسئله جاى دقت بيشترى دارد .
هامش
( 1 ) . براى توضيح بيشتر ، ر . ك : بخشهاى مربوط به ستايش سكوت و نكوهش بسيار سخن گفتن .