چشم زيبا ، كه در لطافت چون درّ و لؤلؤ مكنونند ، براى آنها مهيّاست . اين نعمتهاى الهى ، پاداش اعمال آن بهشتيان است كه آنجا ، هيچ حرفى لغو و بيهوده نشنوند . »
1528 . همانا نيكان از جامى مىنوشند كه آميخته با كافور است و با ظروفى از نقره و جامهاى بلورين به دور آنها گردش مىشود ، بلورى از نقره كه آن را به دقت و ميزان صحيح ريختهاند و در آن ( بهشت ) از جامى كه آميختهء زنجبيل است ، به آنها نوشانده مىشود ، از چشمهاى كه سلسبيل نام دارد و هميشه جوانانى بر گردشان در گردشند . « 1 » بيان
منظور از « درى كه از آن هر صبح و شام هدايايى بر زاهدان عرضه مىشود » ، همان درى است كه زاهد با اعمال شايسته در اين دنيا به روى خود بازكرده و به اين صورت در آخرت مجسّم مىشود ، چنانكه خداوند متعال مىفرمايد : « هر كس به قدر ذرهاى كار خير انجام دهد ، آن را مىبيند . » و روشن است كه اين هدايا از نظر چند و چون ، تابع اعمال پاكيزه و خالص و بىپيرايهاى است كه انجام داده است .
اما قيد صبح و شام ، كنايه از ادامه و استمرار هداياست ؛ زيرا در بهشت ، صبح و شام وجود ندارد .
هامش
( 1 ) . ر . ك : بخشهاى ديگر اين حديث كه به نعمتهاى بهشتى اشاره دارد . نيز روايت منقول از كتاب اختصاص كه با اين بحث تناسب دارد و شايسته است خوانندهء جست و جوگر در مضامين آن ژرف انديشى كند . همچنين در توضيح بخش آينده گفتارى در بارهء معناى « درِ بهشت » خواهد آمد .