1522 . پيامبر - صلّى اللَّه عليهو آله وسلّم - فرمود : « وقتى روز قيامت برسد ، خداوند بزرگ براى بندهء مؤمن خود تجلّى مىكند و او را بر تك تك گناهانش مطلع مىكند ، سپس او را مىبخشد و هيچ فرشته خاص و مقرّب يا پيامبر مرسلى را بر آن آگاه نمىكند و هر چيزى را كه دوست ندارد احدى از آن با خبر شود ، در پرده نگه مىدارد ، آنگاه به بدىهايش مىگويد : به نيكى تبديل شو . »
1523 . از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است : خداوند از بندهء مؤمن خود كه در دنيا نيازمند بوده ، عذرخواهى مىفرمايد ، همانطور كه برادر از برادرش عذرخواهى مىكند .
پس مىفرمايد : « نه ! به عزت خودم سوگند ، من به خاطر خوارى و كوچكيت در نزدم ، تو را نيازمند ننمودم ، حال اين پوشش را بردار و ببين در عوض دنيا چه چيزى به تو دادم .
پس بندهء مؤمن پرده را بر مىدارد و به آنچه خداوند عوض دنيا به او داده مىنگرد و مىگويد : با اين عوضى كه به من دادهاى ، از آنچه منعم فرمودى ، خسارت نديدم . »
1524 . « خداوند از هيچ فرشته مقرب يا پيامبر مرسلى عذرخواهى نفرمود ؛ اما از فقراى شيعهء ما عذرخواهى مىفرمايد . » به آن حضرت عرض شد : چگونه از آنان عذرخواهى مىكند ؟ امام - عليهالسّلام - فرمود : « ندا دهندهاى ندا مىدهد : فقراى مؤمنين كجا هستند ؟ گروهى از مردم گردن مىكشند ، آنگاه خداوند بر آنان تجلّى مىفرمايد . . . » « 1 » بيان
لازم به ذكر است كه مقصود از « ايشان را به اقسام لذتها از سخنم بهرهمند سازم . » اين نيست كه خداوند در بهشت به گونههاى مختلف تكلّم مىفرمايد و بندهء زاهد از آن لذت مىبرد ، بلكه مقصود اين است كه بندهء زاهدى كه به كمال معرفت و شهود رسيده ، با گوش دلش تمام صداهاى اهل بهشت را كه با آنها انس گرفته و نيز صداهاى ديگر را از ناحيه خداوند متعال مىشنود . اين همان معنايى است كه اهل باطن و شهود ، آن را درست مىدانند . واللَّه العالم .
هامش
( 1 ) . دربارهء شهود پروردگار و گفت و گو با او ، ر . ك : بخشهاى ديگر از حديث معراج .