خداوند در كنار شما شهادت را روزيم فرمايد . حضرت فرمود : خداوندا ! شهادت را روزى حارثه فرما . طولى نكشيد كه پيامبر - صلّى اللَّه عليهو آله وسلّم - لشگرى بسيج فرمود و او را با آنها فرستاد . حارثه جنگيد و نه يا هشت نفر را كشت و خود كشته شد . »
1442 . از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده : پيامبر - صلّى اللَّه عليهو آله وسلّم - فرمود : « هر كه خدا را شناخت و او را بزرگ داشت ، دهان از سخن گفتن بست و شكم از غذا نگه داشت و نفسش را به روزه و شب زندهدارى واداشت . گفتند : يا رسول اللَّه پدران و مادرانمان به فدايت ! آيا اينها اولياى و دوستان خدا هستند ؟ حضرت فرمود : اولياى خدا سكوت پيشه مىكنند و سكوتشان ذكر خداست و نگاه مىكنند و نگريستنشان عبرت و درس آموزى است و سخن مىگويند و سخن گفتنشان حكمت است ، در ميان مردم راه مىروند و راه رفتنشان بركت است و اگر زمان مقرّرى براى مرگشان نوشته نشده بود از ترس عذاب و شوق ثواب ، روح آنان در بدن آرام نمىگرفت . »
1443 . نيز از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است : « بدانيد هيچ جراحت ، گرفتارى ، زحمت ، دردسر و بيماريى نيست ؛ مگر به واسطهء گناهى كه انجام شده است ، چنانكه خداوند مىفرمايد : « هر چه گرفتارى به شما مىرسد ، به واسطه اعمال خود شماست در حالى كه از بسيارى از آنها گذشت مىكند . » سپس فرمود : « و آنچه خداوند از آن مىگذرد و ناديده مىگيرد ، بيش از آن چيزى است كه به واسطهء آن مؤاخذه مىكند . »
1444 . پيامبر - صلّى اللَّه عليهو آله وسلّم - فرمود : « خوشا به حال چهرهاى كه خدا به او مىنگرد و نظر عنايت مىكند ، چهرهاى كه از ترس خدا بر گناهى كه كرده - و هيچ كس جز او از آن مطلع نيست - گريان است . »
1445 . امام صادق - عليهالسّلام - فرمود : « بين انسان و بهشت به خاطر زيادى گناهانش فاصله بيش از خاك تا عرش است ، مگر آن هنگام كه از ترس خدا و پشيمانى از گناه مىگريد كه فاصله بين او و بهشت از فاصله پلك و سفيدى چشمش نزديكتر و كوتاهتر مىشود . »
1446 . از امام صادق - عليهالسّلام - است كه : جبرئيل - عليهالسّلام - به
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 301
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٠١