فصل شانزدهم
« اى احمد ! اهل آخرت از زمانى كه پروردگارشان را شناختهاند ، خوراك در كامشان گوارايى نداشته و از هنگامى كه به خطاهايشان پى بردهاند ، نگران هيچ مصيبتى نبودهاند ، بر اشتباهات خويش مىگريند و نفس خود را به مشقّت انداخته و نمىآسايند . آسودگى اهل آخرت در مرگ است و آخرت ، آسايشگاه عارفان است . همدمشان اشكهايى است كه برگونههايشان جارى است و همنشينانشان فرشتگانى هستند كه در اطرافشان در حركتند و راز و نيازشان با پروردگارشان است كه برتر از هر چيز و مسلّط بر علم و قدرت آنهاست . دلهاى اهل آخرت در سينههاشان مجروح فراق است ، مىگويند : كى از اين سراى فانى آسوده شده و به سراى باقى خواهيم رفت ؟ »
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 297
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٢٩٧