هستند و آنچه مىخواهند نزد پروردگارشان آماده است و اين فضيلتى بزرگ است . »
1427 . « و پيشى گيرندگان ، آنانكه در ايمان بر همه پيشى گرفتند ، آنان به حقيقت مقربان درگاهند ، در بهشت پر نعمت جاودانى متنعمند . آنها جمعى بسيار از امتهاى پيشين هستند و عدهء قليلى از متأخرين ، در بهشت ، بر تختهاى مرصّع تكيه زنند . همه ، ( شادان ) با ياران و دوستان ، روبهروى يكديگر بر آن تختها مىنشينند و پسرانى زيبا كه حسن و جوانىشان ابدى است ، گرد آنها به خدمت مىگردند با كوزهها و مشربهها و جامهاى پر از شراب ناب . هرگز از آن چه مىنوشند ، نه دردسرى يابند و نه مستى و رنج خمارى كشند و ميوهء خوش هرچه برگزينند و گوشت مرغان و هر غذايى مايل باشند و زنان سيهچشم زيبا كه در لطافت چون درّ و لؤلؤ مكنونند ، براى آنها مهيّاست ؛ اين نعمتهاى الهى پاداش اعمال آن بهشتيان است . نه آنجا هيچ حرف لغو و بيهوده شنوند و نه به يكديگر گناهى نسبت دهند . جز سلام و تحيت و احترام يكديگر چيزى نگويند و نشنوند ، اما راستان و اصحاب يمين چه خوش روزگارند درسايه درختان سدر پر ميوهء بىخار و درختان پربرگ سايهدار ، در سايه درختان و دراطراف نهر آبهاى زلال و ميوههاى بسياركه هيچ وقت منقطع نشود و هيچ كس بهشتيان را از آن ميوهها منع نكند و فرشهاى پربها ( با فراش و زنان زيبا ) كه ما آنها را در كمال حسن و زيبايى آفريدهايم و آنها را دست نخورده قرار دادهايم ، شوهران دوستان ، جوان همسن و سال ، اين نعمتهاى بهشتى مخصوص اصحاب يمين است ؛ جمعى از پيشينيان و گروهى از پسينيان . »
بيان
در شرح اين بخش از حديث به ذكر آيات مذكور ، كه نعمتهاى بهشتى را بيان مىفرمايد ، اكتفا مىشود . آن چه لازم به ذكر است اين است كه اين بخش و بخشهاى مشابه حديث ، در مقام بيان منزلت رفيع و درجه بالايى است كه اين بندگان ، نزد خدا دارند و تعابير وارد شده ، تعبيرات تمثّلى و تشبيهى نسبت به تعبيرهاى عالم مادى خود ماست و گرنه آن نعمتهاى معنوى كه خداوند سبحان در سراى آخرت براى مؤمنان راستين فراهم فرموده ، برتر و فراتر از حدّ توصيف و تشريح است . « 1 »
هامش
( 1 ) . نيز ، ر . ك : بخش 36 .