تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 273

مساهمون:

ص٢٧٣
1405 . « آن‌كه تو را از دست داد ، چه چيزى يافت ؟ و آن‌كه تو را يافت ، چه از دست داد ؟ آن‌كه به چيزى غير تو به جاى تو خرسند شد ، يقيناً نوميد گرديد . » 1406 . « تو همانى كه در هر چيزى خود را به من شناساندى و در نتيجه در هر چيزى تو را به عيان مىبينم . » 1407 . در دعاى شب عرفه آمده است : « پروردگارا ! مرا از بدان و جهنميان قرار مده و از همنشينى با نيكان ، محروم مگردان و به حيات طيّبه ، زنده بدار و به مرگ منزّه ، بميران ، به خوبانم پيوند ده و همراهى با پيامبران ، در جايگاه صدق و حقيقت ، نزد سلطان توانمند هستى ، روزيم فرما . » 1408 . در دعاى كميل آمده است : « به حق خودت و مقام منزه و اسماء و صفات عاليه و برتر خودت ، از تو درخواست مىكنم ، اوقات شب و روزم را با ياد خويش آبادان كنى و به خدمت خودت پيوند دهى و اعمالم را پذيرفته قلمداد كنى تا اعمال و افكار و اذكار و خواسته‌هايم ، همه در يك چيز ، خلاصه شود و خدمتگزاريم به تو هميشگى باشد . » بيان با توجه به اين بخش حديث معلوم مىشود ، حيات طيبه ، همين زندگى مادى دنيايى نبوده ، بلكه بسيار والاتر و ارزشمندتر از آن است ، چنان كه آيه اول ، حيات طيبه را ثمره و نتيجه ايمان و اعمال صالح معرفى مىفرمايد و البته چون ايمان و كار شايسته ، از امور معنوى محقق شده در همين عالم است ، پس مقصود از حيات طيّبه هم بايد زندگى معنوى محقق شده در همين عالم باشد نه زندگى آخرتى ، هر چند آثار همين زندگى به حيات جاويد آخرت منتهى مىشود ؛ زيرا تمام نعمت‌هاى معنوى آخرتى كه خداوند به بندگانش مىدهد ، نتيجهء نعمتهاى معنوى است كه در همين عالم به آن‌ها مىبخشد ؛ چنان‌كه آيه شريفه : « به بهترين عمل و بهتر از آن‌چه انجام مىدادند پاداششان مىدهيم » ، گواه درستى اين ادعاست . جملات دعاهايى كه ذكر شد ، به حقيقت ، به معناى اين زندگى و نيز به آثار و خواص آن دلالت دارد .