1172 . از عدّة الداعى نقل شده است : « در آنچه خداوند به موسى - عليهالسّلام - وحى فرمود ، آمده است : تا در دنيا هستى بر نفس خود گريه كن . »
1173 . امام صادق - عليهالسّلام - فرمود : « اگر گريه كننده نيستى ، لااقل خود را به گريه بزن . »
1174 . از اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - نقل شده است كه فرمود : « خوشا به حال كسى كه در خانه بنشيند ، غذاى خود را بخورد ، به طاعت پروردگارش مشغول باشد و بر گناه خويش بگريد . »
1175 . نيز از آن حضرت نقل شده است : در صفات متقين : « آنها كه كارهاشان در دنيا پاك و ديدگانشان گريان است . »
1176 . « گريه ، ويژگى ترسندگان ( از خدا ) است . »
1177 . « گريه از ترس خدا براى دورى از او ، عبادت عارفان است . »
1178 . « گريه از ترس خدا دل را روشن و از بازگشت به گناه جلوگيرى مىكند . » « 1 » بيان
ممكن است منظور از گريه در اين بخش از حديث ، مطلق گريه باشد ؛ چه از شوق بهشت ، چه براى لقاء حق سبحانه ، چه از فراق او ، چه گريه بر گناهان و غفلتهاى نفس نسبت به زندگى گذشته ، چه به دليل ترس از خداوند متعال و عظمت ذات حق يا ترس از قبر و برزخ و مواقف عالم آخرت و گردنههاى باريك و تنگناها و گرفتارىهاى آن و يا ترس از جهنم و سقوط در قعر آن و دلايل ديگرى كه در هر حال ، پسنديده است .
اما علت اينكه گريه ، از صفات نيكان و اهل آخرت شمرده شده اين است كه
هامش
( 1 ) . دربارهء فضيلت گريستن ، ر . ك : بخش 102 و 251 .