بهترين نحوى كه دوست داريد با شما سخن گفته شود ، سخن بگوييد . »
1139 . از عبدالرحمن بن حمّاد در حديث مرفوع نقل شده است ، خداوند تبارك و تعالى به عيسى - عليهالسّلام - فرمود : « اى عيسى ! بايد زبان و دلت در نهان و آشكار يكى باشد ، تو را از نفست بر حذر مىدارم ، كه تو خود بر حال خويش از همه آگاهترى . دو زبان در يك دهان ، دو شمشير در يك نيام و دو دل در يك سينه جاى نگيرد ، افكار نيز چنينند . »
1140 . امام صادق - عليهالسّلام - فرمود : « دورترين حالت بنده از خدا اين است كه با كسى دوستى و برادرى كند و لغزشهايش را به ذهن بسپارد تا روزى با آنها او را سرزنش كند . »
1141 . نيز از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است : « هر كس مؤمنى را به واسطهء گناهى سرزنش كند ، نمىميرد تا اينكه خودش آن گناه را مرتكب شود . »
بيان
اطلاق كلام خداوند در اين حديث ، سخنان نيكان و اهل آخرت را به طور كامل شامل مىشود ؛ يعنى هم كلام توحيدى مربوط به حمد و ثناى خداوند ، هم كلام مربوط به انبيا و ائمه - عليهمالسّلام - و بياناتشان و هم سخنى را كه مربوط به امور اخروى و دنيوى در زندگى فردى و اجتماعى و روابط و وابستگىها باشد .
در قرآن و روايات ، شواهدى وجود دارد بر اينكه سخن ، در همه جا بايد محكم ، سنجيده و مطابق حق باشد . آنچه ذكر شد ، نمونهاى از اين شواهد است و شايسته است خواننده محترم موارد را جستوجو و در آنها تدبرّ نمايد .
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 175
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٧٥