683 . امام صادق - عليهالسّلام - مىفرمايد : « سه چيز است كه خداوند دربارهء آنها ، مؤمن را به حساب نمىكشد : غذايى كه مىخورد ، لباسى كه مىپوشد و همسر شايستهاى كه او را يارى كند و آبروى خود را به واسطهء او حفظ كند . »
684 . عباس بن هلال شامى مىگويد به حضرت ابىالحسن - عليهالسّلام - عرض كردم :
فدايت شوم كسى كه غذاى ناگوار مىخورد و لباس خشن مىپوشد و فروتنانه و خاكسارانه رفتار مىكند ، چقدر در نزد مردم شگفتآور و خوشايند است . امام - عليهالسّلام - فرمود : « آيا نمىدانى كه حضرت يوسف - عليهالسّلام - كه پيامبر و پيامبرزاده بود ، قباى ديباى زرنگار مىپوشيد و در مجالس آل فرعون مىنشست و قضاوت مىكرد . البته مردم به لباسش محتاج نبودند ؛ بلكه به عدالتش نياز داشتند ، همانا نياز مردم به امام در اين است كه هنگام سخن ، راست بگويد و هرگاه وعده دهد ، وفا نمايد و در قضاوت و حكومت ، به عدل رفتار نمايد . خداوند خوردنىها و نوشيدنىهاى حلال را حرام نكرده ، بلكه حرام را حرام فرموده است - چه كم باشد و چه زياد - و فرموده است : بگو چه كسى زينتهايى را كه خداوند براى بندگانش آفريده و روزيهاى پاكيزه راحرام كرده است ؟ »
685 . اسحاق بن عمار مىگويد ، به امام صادق - عليهالسّلام - عرض كردم : « آيا ممكن است يك مؤمن ده پيراهن داشته باشد ؟ فرمود : آرى . عرض كردم : بيست تا چطور ؟
فرمود : آرى . عرض كردم : سى تا چطور ؟ فرمود : آرى ، اينها اسراف نيست ؛ بلكه اسراف آن است كه لباس ميهمانى و مربوط به مواقع حفظ آبرو را در مواقع عادى - كه بايد لباس كهنهات را بپوشى - به تن كنى . »
686 . امام صادق - عليهالسّلام - مىفرمايد : « امام زينالعابدين - عليهالسّلام - با لباس خوب و باارزشى از منزل خارج شد ؛ اما به سرعت بازگشت و فرمود : اى كنيز ! لباس را برگردان ، در اين لباس كه به راه افتادم ، چنين به نظرم رسيد كه گويى من علىبن الحسين نيستم . »
687 . محمد بن مسلم مىگويد : از امام باقر - عليهالسّلام - دربارهء كسى كه لباس نو مىپوشد سؤال كردم . فرمود : « چنين شخصى بايد بگويد پروردگارا ! اين را لباس بركت ، تقوى و زيادى نعمت قرار ده . پروردگارا ! توفيق عبادت نيكو و عمل به دستورات و شكر نعمتهايت را در اين لباس ، روزيم فرما . سپاس خدايى را كه مرا
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 413
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٤١٣