فصل دوازدهم
اى احمد ! از خود آرايى به لباس نرم ، لذّت جويى از خوراك خوشگوار و بستر نرم بپرهيز . همانا نفس ، انبار بدىها و يار و همراه زشتىها است . تو او را به طاعت خدا مىكشانى و او تو را به معصيت پروردگار وا مىدارد ، تو را در اطاعت از پروردگار مخالفت مىكند و در آنچه ناپسند خداست از تو ، حرف شنوى دارد . هنگامى كه سير شد ، سر به تجاوز و زيادهطلبى مىگذارد و وقتى گرسنه شد ، شكايت سر مىدهد . هنگام نادارى و بىچيزى خشم مىگيرد و وقتى كه احساس بىنيازى كند ، سركشى مىنمايد . چون بزرگى يافت به فراموشى مبتلا مىشود و هنگام آسودگى در بىخبرى فرو مىرود . نفس ، دوست و همراه شيطان است . نفس ، مثل شتر مرغ است كه بسيار مىخورد و چون بارى بر دوشش نهند ، پرواز نمىكند و همچون گل سرخ ، خوشرنگ و تلخ طعم است .
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 409
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٤٠٩