609 . نيز اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - فرمود : « هيچ بدى بدتر از دروغ نيست . »
610 . امام صادق - عليهالسّلام - فرمود : « انسان ، دروغى مىگويد و به واسطهء آن از نماز شب محروم مىشود و در پى اين محروميت از روزى محروم مىشود . »
611 . اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - فرمود : « عادت به دروغ ، موجب فقر است . »
612 . امام عسكرى - عليهالسّلام - مىفرمايد : « همهء بدىها در خانهاى نهاده شده كه كليد آن خانه ، دروغ است . »
613 . پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله و سلم - فرمود : « هرگاه مؤمن ، بدون عذر ، دروغ بگويد ؛ هفتاد هزار فرشته او را لعنت مىكنند و از دلش بوى گندى بيرون مىآيد كه به عرش مىرسد و حاملان عرش او را لعنت مىكنند و خداوند به خاطر آن دروغ ، هفتاد زنا برايش مىنويسد كه كمترين آنها مثل زناى انسان با مادر است . »
614 . امام صادق - عليهالسّلام - مىفرمايد : « دروغ بد است مگر در دوجا : يكى دفع شرّ ستمكاران و ديگرى اصلاح و سازش بين برادران . »
615 . حضرت موسى - عليهالسّلام - در مناجات عرض كرد : « پروردگارا ! نيكوكارترين بندگانت كيست ؟ خداوند فرمود : هر كس زبانش را به دروغ ، دلش را به بدى و زشتى و فرجش را به زنا نيالايد . »
616 . اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - فرمود : « سه كس ، پيش از ديگران مورد خشم خدايند :
فقير متكبّر ، پير زناكار و دانشمند بدكار . »
بيان
از مجموع آيات و روايات مذكور - و ديگر موارد - روشن مىشود كه دروغ ، در هر حال حرام و ناپسند است ؛ مگر جايى كه دليل شرعى بر استثناء وجود داشته باشد ، مثل : دروغ براى رفع شر ستمكاران يا ايجاد سازش بين برادران . همچنين دروغ فقير بسيار ناشايسته است و سزاوار است كه انسان فقير از گفتن دروغ به
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 379
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٧٩