580 . در حديث ابوذر آمده است : « اى اباذر ! آيا سخنانى به تو تعليم كنم كه به واسطهء آنها خداوند به تو سود بخشد ؟ » عرض كردم : آرى يا رسولاللَّه ! فرمود : خدا را نگهدار تا خدا نگهدار تو باشد ، خدا را نگهدار تا او را در برابر خود بيابى ، در هنگام آسايش و خوشى خدا را بشناس تا در بحبوحه سختى تو را بشناسد . . . »
581 . اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - مىفرمايد : « سپاسگزارى و شكر ، زينت و آراستگى نعمتهاست . »
582 . « شكر ، زينت آسايش و حافظ نعمتهاست . »
583 . « نعمت با شكر مرتبط است و شكر با ازدياد نعمت رابطه دارد و اين دو همدوش يكديگرند . »
584 . « مؤمن هميشه بين نعمت و گناه در تردد است و كار اين دو را چيزى جز شكر و استغفار به سامان نمىرساند . »
585 . « نسبت به كسى كه به لحاظ دارايى و نعمت ، از او برترى ، بسيار ملاحظه و مراعات كن كه اين كار ، خود از راههاى شكر نعمت است . »
586 . « زمان بهرهمندى از نعمتهاى دين و دنيا را با شكرگزارى از كسى كه شما را به آنها هدايت كرده است ، قدر بدانيد . »
587 . « اولين چيزى كه بر شما واجب است ، شكر نعمتها و به دست آوردن خشنودى اوست . »
588 . « خداوند متعال را در هر نعمتى حق شكر هست كه هر كس آن را بجا آورد ، او نعمتش را افزون مىكند . »
589 . « حق خداوند سبحان بر شما ، در آسايش ، نيكوكارى و سپاسگزارى و در سختى ، رضايت و صبر است . »
590 . « بر تو باد به شكرگزارى در آسايش و سختى . »
591 . « در آسايش ، بندهاى سپاسگزار و در سختى ، بندهاى صبور باش . »
592 . « نعمتى كه از آن شكرگزارى نشود ، مثل گناهى است كه آمرزيده نشود . » « 1 »
هامش
( 1 ) . نيز در بارهء معناى شكر و حقيقت آن ، ر . ك : بخش 82 .