حديث
207 . اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - مىفرمايد : « در بهشت درختى است كه از بالاى آن جامههاى فاخر و از زير آن اسبهاى ابلق زين كردهء لجام زده بالدارى بيرون مىآيند كه هيچ نوع آلودگى ندارند ، اولياى خدا بر آنان سوار مىشوند و به هر جاى بهشت بخواهند به پرواز در مىآيند ، كسانى كه در درجات پايينتر از ايشانند مىگويند : پروردگارا چه چيز بندگانت را به اين كرامت رسانده است ؟ خداى بزرگ مىفرمايد : اينان شبها را به قيام و بيدارى مىگذراندند و روزها را به نخوردن و روزهدارى ، با دشمن نبرد كرده و از جنگ كناره نمىگرفتند و صدقه وانفاق نموده و بخل نمىورزيدند . »
208 . در مجموعهء چيزهايى كه پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله و سلم - نهى كرده است ( مناهى ) آمده است كه فرمود : « جبرئيل پيوسته مرا به قيام شبانه توصيه مىكرد تا جايى كه گمان كردم برگزيدگان امت من هرگز نخواهند خوابيد . »
209 . مفضل مىگويد : از امام صادق - عليهالسّلام - شنيدم كه فرمود : « در مناجات خدا با موسى بن عمران - عليهالسّلام - آمده است كه خداوند به او فرمود : اى پسر عمران ! دروغ مىگويد آنكه مىگويد مرا دوست دارد ، امّا هنگامى كه شب فرا مىرسد ، غافل از من به خواب مىرود . آيا غير ازاين است كه هر دوستى خلوت با دوستش را دوست مىدارد ؟
بدان اى پسر عمران ! من بر احوال دوستانم ناظر و آگاهم ، آنگاه كه شب ايشان را فراگيرد ، ديدگانشان در دلها مىگردد و عقاب من در برابر چشمانشان مجسّم مىشود . مرا به نحو شهود مورد خطاب قرار مىدهند و به نحو حضور با من تكلّم مىكنند . اى پسر عمران ! خشوع قلبى ، خضوع جسمى و اشك ديدگانت را در تاريكى شب به درگاه من آر ، آنگاه مرا بخوان ، در آن صورت مرا نزديك و اجابت كننده خواهى يافت . »
210 . از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است كه فرمود : « بنده هيچ عمل نيكى انجام نمىدهد مگر اينكه پاداش آن در قرآن آمده است ؛ به جز نماز شب كه به خاطر بزرگى و عظمت آن در نزد خداوند ، پاداش آن را بيان نفرموده و فرموده است :
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 185
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٨٥