تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
فرمود : « دنبال دنيا رفتن ، خسارت وارد كردن به آخرت و دنبال آخرت رفتن ، زيان وارد كردن به دنياست . پس به دنيا ضرر بزنيد كه براى زيان ديدن شايسته‌تر است . » 134 . از امام باقر - عليه‌السّلام - نقل شده است كه امام‌زين‌العابدين - عليه‌السّلام - فرمود : « همانا دنيا پشت كرده و در حال رفتن و دورى از شما است و آخرت رو آورده و در حال نزديك‌شدن به شما است و هركدام اهل و فرزندانى دارد ؛ پس از اهل و فرزندان آخرت باشيد و از اهل دنيا نباشيد و [ بكوشيد تا ] از زاهدان و بىرغبتان به دنيا و مشتاقان به آخرت باشيد . » 135 . نوف بكالى مىگويد : « ديدم اميرالمؤمنين - عليه‌السّلام - شبى از بستر خارج شد ، به ستارگان نظرى افكند و فرمود : اى نوف خوابى يا بيدار ؟ عرض كردم يا اميرالمؤمنين بيدارم . آن‌گاه فرمود : خوشا به حال زاهدان در دنيا و مشتاقان به آخرت . ايشان گروهى هستند كه زمين را فرش خود ، خاك را بستر و آب را نوشيدنى گواراى خويش قرار داده‌اند ، قرآن را سرلوحهء كار و برنامهء زندگى و دعا را پوششى محافظ و مايهء مصونيت خويش ساختند ؛ آن‌گاه هم‌چون مسيح - عليه‌السّلام - از دنيا بريدند . » 136 . از امام هادى - عليه‌السّلام - از پدران بزرگوارش - عليهم‌السّلام - نقل شده است كه اميرالمؤمنين - عليه‌السّلام - فرمود : « هر كس همت و تلاشش منحصر به آخرت باشد ، بدون مال به بىنيازى رسيده ، بدون اهل و خانواده از غربت خارج شده و بدون ايل و قبيله به عزّت خواهد رسيد . » بيان روشن است كه مقصود از شوق و رغبت به آخرت ، تنها رغبت به آخرت بعد از مرگ نيست ؛ بلكه رغبت و ميل به آخرت گاهى در روآوردن به امور دنيايى با انگيزه خشنودى خداوند متعال جلوه مىكند . بنابراين اگر بهره‌ورى از لذت‌هاى دنيا براى رسيدن به لذت‌هاى آخرت و به انگيزه كسب خشنودى حق تعالى باشد ، اين بهره‌ورى ، به عنوان رغبت و شوق به دنيا به حساب نمىآيد ، بلكه شكلى از اشكال