است . » ويژهء اين افراد است و با ياد و محبت عامى كه به تمام موجودات دارد ، فرق مىكند . از آثار اين ياد و محبت و خرسندى خاص اين است كه به درجهاى از ايمان مىرسند كه اين عنايات ويژه را در همين دنيا به علم اليقين يا عين اليقين يا حق اليقين مىيابند ، تا جايى كه بهرهمندى آنها از نعمتهاى دنيا ، همين ياد و محبت او و خرسندى پروردگار از ايشان است ؛ چرا كه در غير اينصورت ، بين اين ياد و محبّت خاص با جنبهء عمومى آن تفاوتى وجود نمىداشت .
از آنچه گذشت و به قرينه كلام الهى كه فرمود : « و خرسندى من از ايشان » روشن مىشود منظور ، ياد و محبت و خرسندى خداوند نسبت به بنده است و اين معنايى دقيقتر و لطيفتر از آن است كه بگوييم مقصود ، ياد بنده و محبت او نسبت به خداوند سبحان است از همين رو به ذكر آيات و رواياتى كه بر معناى اول دلالت مىكنند ، اكتفا نموديم .
در مورد معنى دوم ، قبلًا آيات و رواياتى ذكر شد و آيات ، روايات ، احاديث و ادعيه زيادى نيز از اين پس خواهد آمد .
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 133
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٣٣