عارف بزرگوارى است كه در علوم ظاهرى و باطنى وحيد زمان و عديم اقران و از كبار اهل اللَّه بود . مزارش در تبريز ، كنار خيابانى كه به بابا يزيد و سرخاب منتهى مىشود قرار دارد . « 1 »
( 2654 ) غيرى كرمانى
ولىّ الهى است كه در بلاد ايران سياحت مىنمود و در سال 1017 مقتول گرديد . وى از اتراك كرمان بود . « 2 »
شعر
عصيان چو عرق مىچكد از جامه ما * دوزخ شده عود سوز هنگامه ما
صبح ازل از ضمير پاكان برخواست * شام ابد از سياهى نامه ما
( 2655 ) مولانا غيف بن محمّد بن صديق بن راشم
عارفى عالم و زاهد و مزارش در حوالى مزار بابا فرج در كجيل تبريز است . « 3 »
( 2656 ) غيلان سمرقندى « 4 »
از اعاظم اهل معرفت است كه در معارف صاحب سخن بود و با جنيد - متوفى به سال 299 - صحبت داشت و از او كسب كمالات اخلاقى نمود .
هامش
( 1 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى ص 82 .
( 2 ) . رياض العارفين ، ص 188 .
( 3 ) . آن چه در شرح حال وى موجود است نام وى محمد بوده ولى در فهرست استاد محمد نام پدر است .
( 4 ) . سمرقندى : منسوب به سمرقند ، شهرى معروف واقع در آسياى ميانه ( ازبكستان ) در نزديكى بخارا .