يكشنبه 13 رمضان المبارك سال 1328 در سنّ 85 سالگى از دنيا رفت و در مقبرهى تخت پولاد اصفهان پشت تكيه سيّد محمد ترك به خاك سپرده شد . تأليفاتى از وى بر جاى مانده است از جمله : فوائد الرضويّه ؛ ناسنامه ناصرى ؛ تاريخ اصفهان ؛ دبستان الفرصة ؛ تذكرة القبور ؛ تذكرة الحكماء ؛ شرحى بر نهج البلاغه .
مؤلف شمس التاريخ كه از شاگردان او است ، در كتاب مذكور شرح حال وى را نگاشته است .
نقل است در ذيل آيهى شريفهى :
وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ
« 1 » ؛ ( و هر كجا باشيد او با شماست . ) اين ابيات منطق الطّير را قرائت مىنمود :
گفتهاى من با شمايم روز و شب * يك زمان غافل مباشيد از طلب
پس بدين نسبت ، به تو همسايهايم * تو چو خورشيدىّ و ما ، چون سايهايم
چون شود اى مُعطى بيگانگان ! * كه نگه دارى حق همسايگان ؟ « 2 »
( 1170 ) شيخ جياى سرهندى « 3 »
در رياضت و مجاهده و توكّل يد بيضايى داشت و در ترك دنيا و اجتناب از اهل آن كوشش بسيار مىكرد . وى از قوم گنبوه بود و در سرهند نشو و نما نمود و ظاهراً در قرن 9 مىزيست . « 4 »
هامش
( 1 ) . سورهى حديد ، آيهى 4 .
( 2 ) . طبقات اعلام الشيعه ( نقباء البشر ) ، ص 344 ، شمارهى 699 .
( 3 ) . سرهندى : منسوب به سرهند هند .
( 4 ) . ثمرات القدس .