دليل اين كه حق تعالى اهل حمد است
785 . « إلهى ! أحمدُك و أنتَ لِلحمد أهلٌ على حُسن صَنيعِك إلىَّ و سُبوغِ نَعمائِك عَليَّ و جَزيلِ عطائِك عندي و على ما فضَّلتَني بِه من رحمتك و أسبَغتَ عليَّ من نعمتك . فقد اصطَنعتَ عندي ما يَعجِز عنه شُكري و لولا إحسانُك إلىَّ و سُبوغِ نَعمائِك عليَّ ، ما بلَغتُ احرازَ حَظّي و لا اصلاحَ نَفْسي و لكنَّك ابتَدأتَني بِالاحسان و رَزقتَني في أموري كُلِّها الكفايةَ و صرفْتَ عنّي جهدَ البلاء و منَعتَ منّي محذورَ القضاءِ . » « 1 »
خداوندا ! تو شايسته ستايشى و من تو را بر اين كه احسانت به من نيكوست و نزول و نعمتت بر من فراوان است و بخششت در مورد من بسيار است و نيز بر رحمتى كه مرا با آن برترى بخشيدى و نعمتى كه سرشار و گسترده عطايم فرمودى ، ستايش مىكنم .
به من چنان لطف و احسانى كردهاى كه سپاسگزاريم از آن فرو مانده است و اگر لطف تو نسبت به من و فراوانى نعمتهايت بر من نبود ، توان رسيدن به بهرهام و اصلاح نفس خويش را نداشتم ، ولى تو بىهيچ سابقه طاعتى از من ، احسانت را دربارهام آغاز كردى و در همه امورم ، كفايت را روزىام ساختى و رنج بلا و گرفتارى را از من برگرداندى و قضاى بد و ترسناك را از من بازداشتى .
بهترين حمدها مخصوص خداى تعالى
786 . « إلهى ! ما وجدتُك بَخيلًا حين سَألتُك . . . فأنتَ عندي محمودٌ و صنيعُك لَديَّ مبرورٌ .
تَحمدُك نَفْسي و لِساني و عَقلي ، حمداً يبلُغُ الوفاءَ و حقيقةَ الشكرِ ، حمداً يكونُ مبلَغَ رِضاك عنّي . » « 2 »
خدايا ! در وقت درخواست از تو ، تو را دست بسته نيافتم . . . تو در نزد من ستودهاى و لطف و احسانت در نزد من نيكو است . جان و زبان و خرد من تو را مىستايند ، ستايشى كه به حدّ اداى حقِّ تو و عمق سپاس تو برسد ، ستايشى كه به نهايت خشنودى تو از من نايل گردد .
هامش
( 1 ) . صحيفه سجاديّه ، دعاى 51 .
( 2 ) . همان .