جابر مىگويد : از حضرت امام صادق - عليهالسّلام - پرسيدم : چرا فاطمهى زهرا ، زهرا ناميده شد ؟ فرمود : چون خداوند متعال او را از نور عظمت خود آفريد و هنگامى كه درخشيد ، تمام آسمانها و زمين از نورش روشن گرديد و چشمان فرشتگان را پوشاند به گونهاى كه در برابر خداوند به سجده افتادند و گفتند : اى خدا و اى مولاى ما ! اين چه نورى است ؟
خداوند به آنها وحى كرد : اين نور از نور من است و آن را در آسمانم جا دادم و آن را از عظمت خود آفريدم و سرانجام آن را از صلب و پشت پيامبرى كه او را بر همه پيامبران برترى دادهام بيرون مىآورم و از آن نور امامان و پيشوايانى كه به امر من قيام كرده و مردم را به حقّ من راهنمايى مىكنند ، خارج مىسازم و آنها را بعد از به پايان رسيدن زمان وحى ، جانشينان خود در زمين قرار مىدهم .
در كمال و فضيلت فاطمه - عليهاالسّلام - ، آياتى از قرآن كه توسط اهل بيت - عليهمالسّلام - به كمال و فضل پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و على و فاطمه و حسن و حسين - عليهمالسّلام - تفسير شده است كافى است و نيز دو روايتى كه گذشت در بيان عظمت فاطمه - عليهاالسّلام - كفايت مىكند .
گزيدهى زندگىنامه
نامهاى حضرت فاطمه - عليهاالسّلام - عبارتاند از : فاطمه ، صديقه ، مباركة ، طاهرة ، راضية ، مرضيّة ، محدّثة و زهرا ، و كنيهى آن بانو ، امّابيها است و لقبش سيدة نساء العالَمين و بتول مىباشد . پدر بزرگوارش ، حضرت ختمى مرتبت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و مادر بزرگوارش حضرت خديجه - عليهاالسّلام - دختر خُوَيْلِد است .
حضرت فاطمه - عليهاالسّلام - در بيستم جمادى الآخر ، پنج سال پس از بعثت و سه سال بعد از معراج پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در مكه متولد گرديد .
حضرت فاطمه - عليهاالسّلام - ، مدت هجده سال در دنيا زندگى كرد و سرانجام در سوم