خدايا ! به نزد هر كه آمدم ، مرا به تو رهنمون ساخت و هر كس راهنماى من به سوى تو بود و به هر كه ميل و رغبتى پيدا كردم ، مرا به تو راغب و مشتاق نمود ؛ تو را خدايى خوب و خود را بندهاى بد ، يافتم .
حمد الهى
669 . « الحمدُ لِلّه ذي القُدرةِ و السُلطانِ و الرَأفةِ و الامتنانِ . . . الحمدُ لِلّه الّذى دَنا في عُلُوّه و عَلا في دُنُوّه و تواضَعَ كلُّ شيءٍ لِجلاله و استَسلَم كلُّ شيءٍ لِعظمَته و خَضَع كلُّ شيءٍ لِقدرته ، مُقصِّراً عن كُنه شكرِه و اؤمِنُ بِه إذعاناً لِربوبيَّته و أستَعينُه طالباً لِعِصمته و أتوكَّلُ عليه مفوِّضاً إليه ، و أشهدُ أن لا إله إلّااللَّهُ ، وحدَه لاشَريكَ لَه ، إلهاً واحداً أحداً فرداً صمداً وَتْراً ، لم يتَّخِذ صاحَبةً و لا وَلداً . » « 1 »
ستايش از آن خداوندى است كه داراى توان و پادشاهى و لطف و انعام است . . . ستايش ويژه خدايى است كه در عين بلند مرتبه بودن ، نزديك و در عين نزديك بودن ، و الا مرتبه است و هر چيزى در برابر شكوهش خاكسار و در برابر بزرگيش رام و تسليم و در برابر قدرتش فروتن و از اداى غايت سپاسش عاجز و ناتوان است و با اعتراف به پروردگاريش به او معتقديم و با درخواست عصمت و پاكى از او يارى مىجوييم و با واگذارى امور خود به او بر او توكل مىكنيم و گواهى مىدهم كه جز او خدايى نيست و يكتا و بىشريك است و خداى يگانه و يكتا و تك و بىعيب و بىكرانه و بىجفت و تنهاست و همسر و فرزند ندارد .
عظمت ربوبى
670 . « تواضَعَ كُلِّ شيءٍ لِعظمَته ، و ذَلَّ كلُّ شيءٍ لِعزَّته ، و استَسلَمَ كلُّ شيءٍ لِقدرته ، و قَرَّ كُلّ شيءٍ قرارَه لِهيبته ، و خَضَع كلُّ شيءٍ لِمُلكه و رُبوبيَّته ، الّذى يُمسِك السماءَ أنتَقَع على
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 89 ، ص 233 ، حديث 67 .