اى موسى ! در هيچ حال مرا فراموش نكن و از مال فراوان شادمان مباش ؛ چون فراموش كردن من قلبها را قسى و سخت مىكند و زيادى مال ، زيادى گناه را به دنبال مىآورد .
اى موسى ! زبانت را پشت قلبت قرار بده تا در امان باشى [ اول فكر كن و بعد سخن بگو ] ، هر شبانه روز زياد به ياد من باش تا سود برى .
اى موسى ! كارى كه براى رضا و خشنودى من انجام گيرد ، گر چه در ظاهر كم و حقير باشد ولى در باطن بزرگ است و كارى كه به هدف خردسندى من انجام نشود ، گر چه در چشم بزرگ باشد ولى در واقع كوچك و اندك است .
اهميت بندهى مؤمن نزد پروردگار و وظيفهى او
402 . « عن أبى عبدِ اللَّهِ - عليهالسّلام - : أنّ فيما أوحَى اللَّهُ - عزّوجلّ - إلى موسى بنِ عمرانَ : يا موسى بنَ عمرانَ ! ما خلقتُ خَلقاً أحبَّ إلىَّ من عبدِيَ المؤمنِ ، فإنّي إنّما أبتَليه لِما هو خيرٌ له و أعافيه لِما هو خيرٌ له و أزْوي عنه ما هو شرٌّ له لِما هو خيرٌ له و أنا أعلَمُ بِما يَصلُح عليه عَبدي ، فليَصبِرْ على بلائي و ليَشكُرْ نَعمائي وليَرضَ بِقَضائي ، أكتُبه في الصدّيقينَ عندي إذا عَمِل بِرضائي و أطاعَ أمري . » « 1 »
از حضرت صادق - عليهالسّلام - نقل شده است : از جمله وحى الاهى به حضرت موسى - عليهالسّلام - اين است كه خداوند فرمود : من مخلوقى محبوبتر از بنده مؤمن نيافريدهام و به خاطر خير و نيكى در حق او ، او را مبتلا و گرفتار مىسازم و او را از خواستهاش محروم مىسازم و من به چيزى كه به صلاح و خير او باشد آگاهترم ؛ پس بايد بر بلاى من صابر و بر نعمتهاى من شاكر و به قضاى من راضى و خشنود باشد ، تا نام او را در زمره صديقان ثبت كنم ، در صورتى كه مطابق رضاى من عمل كند و فرمانبردار امر من باشد .
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 61 ، حديث 7 .