در واقع ، جملهى : « مُحْكَمَةً فُرُوعُهُ بِالْأُصُولِ » را مىتوان اشاره به چگونگى عمل دانست و ممكن است شكر و قبول و خشنودى خداوند سبحان و رسولش - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در انجام فروع اعمال ماه رمضان و روزه با تمام شرايط ظاهرى آن و يا انجام دادن فروع با ديد اصول و معنوى حاصل شود . گمان مىشود دعا در مقام دوم باشد ؛ زيرا فروعى كه از معنويت و اصول تهى باشد ، كجا مورد قبول و تشكّر الهى قرار خواهد گرفت .
اميد است دعاى آخر كه خلاصه حوايج گذشته دعاهاست ، مستجاب گردد و خداوند هيچ يك از مؤمنين را از جوايز روز عيد فطر بىبهره نگرداند . والحمدللَّه .
برداشتهايى از دعاى ختم قرآن
مرحوم سيّد - رحمهاللَّه - براى ختم قرآن در ماه رمضان ، دعايى « 1 » را از حضرت سجاد - عليهالسّلام - ذكر فرموده كه در قسمتى ، سخن از خصوصيّات قرآن و در قسمتى وظايف بندگان الهى نسبت به قرآن و در قسمتى از آثارى كه قرآن بايد در خوانندگانش در اين جهان بگذارد و آثارى كه براى آنان پس از اين عالم مىگزارد سخن به ميان آمده است .
شايسته است خوانندگان عزيز به بيانات اين دعا عنايت بيشترى داشته باشند ، تا معلوم شود غرض از قرائت قرآن ، تنها خواندن آن نبوده ، بلكه غرض اصلى ، گرفتن بهرههاى معنوى و عملى و به كار بستن آنها و نايل شدن به نتايج معنوى دنيوى و اخروى مىباشد .
خداوند مىفرمايد :
- أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها
« 2 »
پس آيا در قرآن تدبّر و ژرف انديشى ننمودهاند ، يا بر دلهايشان قُفل قرار دارد ؟
- وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
« 3 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 267
( 2 ) . سورهى محمّد ، آيهى 24 .
( 3 ) . سورهى قمر ، آيهى 17 .