دعاى بعد از دو ركعت از هشتاد ركعت شب نوزدهم ( 10 )
( 394 )
« أَللَّهُمَّ ! لَكَ الْحَمْدُ كُلُّهُ . » « 1 »
خداوندا ! ستايش ، همگى مخصوص تو است .
زيبايى هر چه از خدا سر مىزند
ذكر اين جمله در آغاز دعا و پيش از ذكر امور متضاد هشتگانه در مورد انسان و ديگر آفريدهها - كه در فرازهاى آينده ذكر مىشود - براى آن است كه پيشاپيش ، اين نكته را به خواننده گوشزد كند كه همهى كارهاى حضرت حق سبحانه و تعالى حَسَن و زيبا است و از اين رو ، حمد و ستايش تنها به او اختصاص دارد ، تا مبادا در دل او شكّ و ترديدى نسبت به تدبير او - عزّاسمه - حاصل شود و يا زبان به چون و چرا بگشايد .
( 395 )
« أَللَّهُمَّ ! لا هادِىَ لِمَنْ أَضْلَلْتَ ، وَ لا مُضِلَّ لِمَنْ هَدَيْتَ . » « 2 »
خدايا ! هر كس را كه گمراه نمايى ، كسى نمىتواند هدايتش كند و هر كس را كه هدايت نمايى ، كسى نمىتواند گمراهش كند .
چگونگى انتساب هدايت و ضلالت به حضرت حقّ
خداوند سبحان ، هرگز كسى را به گزاف هدايت و يا گمراه نمىكند ؛ بلكه هر كس ضلالت و هدايت را به اختيار خود انتخاب مىكند و سپس حضرت حق به او عنايت
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 174 .
( 2 ) . همان .