خوابيدى ، خوابت برد . يك وقت بيدار شدى كه آفتاب زده و نمازت قضا شده بود ؟ ( البته گناه نكرده بود زيرا نمىخواسته كه قضا شود ، بعد هم قضاى
نمازش را خواند ) فرمودند : يادت هست ؟ گفت : بله يابن رسول الله ، فرمودند : اگر خدا دنيا و آنچه در دنيا است به تو داده بود جبران آن خسارت نمىشد . خيلى چيز از دستت رفت ، نمىدانى چه خبر است .
اين نماز چيست ؟ آدم مىسازد ، همانطور كه سلولهاى بدن ما غذا مىخواهد و اگر غذا به آن نرسد ضعيف شده و مىميرد ، گرچه جوان هم باشد و از انرژى جوانى مصرف كند بالاخره براى جسم ضرر دارد . وقتى جسم شما يعنى آن جنبهء ناسوتى و حيوانى غذا مىخواهد ، روح شما نيز غذا مىخواهد ، غذاى روح شما چيست ؟
« نماز غذاى روح است » . نماز صبح به جاى صبحانهء شما و نماز ظهر و عصر به جاى ناهار ، و نماز مغرب و عشاء شام و نماز در دل شب ، به جاى ميوه شماست .
هر چه بخواهيم روح را قوى كنيم ، يعنى آدميتمان را به يك جايى برسانيم ، بايد اهميت به همهء واجبات مخصوصاً نماز بدهيم . خيلى به آن سفارش شده و حتى روايت مىنويسد كه پيغمبر ( ص ) موقع مرگ جملهاى را مىگفت و از دنيا رفت ؛ مرتب مىفرمود :
« امتى الصلاة و ما ملكتك ايمانكنم » « 1 » .
هامش
( 1 ) . الله الله فى الصلوه و ما ملكت ايمانكم - بحارالانوار 48 / 147 .