اين بيت از امثله التفات از تكلّم به غيبت است چه آنكه در صدر بيت شاعر از ضمير متكلّم استفاده كرده ولى در پايان از خود به اسم ظاهر يعنى [ كريم ] كه در حكم ضمير غائب است تعبير نموده .
جواب
اينمعنا را قبول داريم ولى با تجربه منافى نيست و جمع آنها با هم امكانپذير نيست .
سپس مصنّف مىگويد :
برخى از ادباء گفتهاند : تقدير كلام در بيت مذكور [ او يموت منّى كريم ] مىباشد .
شارح گويد :
بنابراين بيت ياد شده از قبيل : لى من فلان صديق حميم بوده و قسم ديگرى محسوب نميشود .
مصنّف گويد :
در گفته مذكور مناقشه و اشكال داريم .
شارح گويد :
وجه اشكال اينستكه بدون نياز به چنين تقديرى تجريد حاصل بوده و معنا تمام و كامل است .
شرح فارسى :
توضيح
قوله : بدون توسّط حرف : بلكه منتزع را آورده بطورى كه به قرائن حاليّه ميتوان انتزاع را از آن فهميد بدون اينكه كوچكترين نيازى به
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — Page 97
Contributors: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
P.97