تحرير و شرح
قوله : و قد اشكل بعدم امكان الخ : ضمير نائب فاعلى در « اشكل » به تقريب استدلال راجع است .
قوله : ذلك على مذهب الخاصّة : مشاراليه « ذلك » اراده يقين بعدم الاتيان بالرّكعة الرّابعة مىباشد .
قوله : انّ قضيّته اضافة ركعة اخرى : ضمير در « قضيّته » به تقريب استدلال مذكور راجع مىباشد .
قوله : و على هذا : يعنى و على رأى الخاصّة .
متن : و يمكن الذّبّ عنه بانّ الاحتياط كذلك لا يأبى عن ارادة اليقين بعدم الرّكعة المشكوكة ، بل كان اصل الاتيان بها باقتضائه غاية الامر اتيانها مفصولة ينافى اطلاق النّقض و قد قام الدّليل على التّقييد فى الشّكّ فى الرّابعة و غيره و انّ المشكوكة لا بدّ ان يؤتى بها مفصولة فافهم .
ترجمه :
دفع اشكال مذكور
سپس مرحوم مصنّف مىفرماين :
ممكنست اشكال مذكور را به اين بيان دفع نمود :
احتياط بهنحوىكه ذكر شد مانع از اين نيست كه از يقين ، يقين بعدم اتيان ركعت مشكوكه يعنى ركعت رابعه اراده شده باشد بلكه اساسا اصل اتيان به اين ركعت چه مفصوله آورده شود و چه متّصل باقتضاى همين يقين مىباشد زيرا بديهى است اگر اين يقين نمىبود وجهى براى لزوم اتيان آن در بين نمىبود .
بلى اين را مىپذيريم كه مفصوله آوردن آن با اطلاق نقض منافات دارد زيرا ركعتى را كه يقين بعدم اتيانش داريم ركعت موصوله است لذا