اخبار باشد به اين معنا كه از آن بعنوان وظيفه براى شاكّ استفاده گردد همانطورىكه سائر اصول عمليّه اينطور مىباشند در اين فرض البتّه وجهى ندارد كه از آن بعنوان مرجّح احد المتعارضين استفاده شود زيرا مضمون خبر بمجرّد اينكه با آن موافق بود تقويت نشده تا بر خبرى كه با استصحاب مخالف است مقدّم گردد و لو به ملاحظه دليل و امارهاى كه دلالت بر اعتبار استصحاب مىكند اين امر در نظر گرفته شود .
پس از آن مىفرماين :
اين بحث آخرين مبحثى بود كه ما قصد داشتيم در اينجا ايرادش كنيم و الحمد للّه اوّلا و آخرا و باطنا و ظاهرا .
تحرير و شرح
قوله : اختصاص هذه الطّائفة : يعنى اخبار عرض .
قوله : غير بعيدة : خبر است براى « انّ دعوى » .
قوله : كالمخالفة فى الصّورة الاولى : مراد آنجائى است كه مخالفت بالعموم و الخصوص مطلق باشد .
قوله : لاجل اعتباره من باب الظّنّ : ضمير در « اعتباره » به استصحاب عود مىكند .
قوله : فلا وجه للتّرجيح به : ضمير در « به » به استصحاب عود مىكند .
قوله : و لو بملاحظة دليل اعتباره : يعنى اعتبار الاستصحاب و آن اخبار لا تنقض اليقين بالشّكّ مىباشد .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحه 1255
پدیدآورندگان: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص۱۲۵۵