امر هفتم 119 - 100
تبادر و علامت بودنش براى حقيقت 100
اشكال بر علامت بودن تبادر 102
دور و جواب از آن 103
دنباله مبحث تبادر 105
عدم صحّت سلب و علامت بودنش براى حقيقت 107
اطّراد و عدم اطّراد 114
مقصود از اطّراد 115
توجيه علامت بودن عدم اطّراد براى معانى مجازى 116
امر هشتم 121 - 119
احوال پنجگانه براى لفظ 119
امر نهم 142 - 122
مبحث حقيقت شرعيّه 122
پيدايش وضع تعيينى از دو راه 123
دليل بر وضع تعيينى الفاظ در معانى شرعى 128
ظهور فائده بين قول قائلين به حقيقت شرعيّه و منكرين 138
امر دهم 235 - 143
مبحث صحيح و اعمّ 143
تقرير نزاع بين صحيحى و اعمّى بنا بر مذهب منكرين حقيقت شرعيّه 146
وجه عدم جريان نزاع بين صحيحى و اعمّى بنا بر قول قائلين بعدم ثبوت حقيقت شرعيّه 147
معناى صحّت از نظر علماء 151
قدر جامع بين افراد بنا بر قول صحيحى و اعمّى 154
تصوير قدر جامع بنا بر قول اعمّىها 163
ثمره نزاع بين صحيحى و اعمّى 181
نظريّه مصنّف ( ره ) در ثمره مذكور 185
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 707
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٠٧