طورى كه دست پدر را قطع نمىكنند چه آنكه مادر احد الابوين يعنى يكى از دو نفرى است كه سبب براى تولّد فرزند بوده است مضافا به اينكه هردو ( پدر و مادر ) در وجوب تعظيم و احترام فرزند به ايشان باهم مشترك هستند .
علامه عليه الرّحمه در كتاب مختلف الشيعة فرمودهاند :
در اين فرموده حلبى بأس و اشكالى نيست .
ولى به نظر ما رأى صحيح همان فرموده مشهور مىباشد كه بين مادر و پدر فرق هست .
ناگفته نماند كه جدّ مادرى يعنى پدر مادر در اين باب حكم مادر را داشته يعنى اگر مال نوه را سرقت نمود دستهايش را بايد قطع كرد .
قوله : لانّه لا يعدّ سارقا : ضمير در [ لانّه ] به هاتك راجعست .
قوله : و غيرها : مثل اينكه مال نزد كسى به عنوان اجاره يا وكالت در فروش گذاشته شده باشد چه آنكه مستأجر و وكيل از جمله امناء محسوب مىشوند .
قوله : و ان نزل : يعنى و ان نزل الولد .
قوله : و بالعكس : اين عبارت معطوف به سابقش نيست .
قوله : و ان علا : يعنى و ان على الوالد .
قوله : كلّ منهما : يعنى كلّ من الولد و الام .
قوله : لعموم الآية : يعنى آيه 38 از سوره مائده .
قوله : خرج منه : يعنى خرج من العموم .
قوله : لانّها احد الوالدين : ضمير در [ لانّها ] به امّ راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 101
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠١