پرواضح است اين بيان تنها در صورتى تمام است كه عوض را عبد بخواهد از خودش بپردازد ولى در صورتى كه از مال غير بخواهد اداء نمايد تقرير مزبور بى مورد است و چون از نظر مشهور اعتبار اجل قطعى و حتمى است لهذا عوض هم بايد از خود عبد باشد .
متن :
( و يستحب أن لا يتجاوز ) مال الكتابة ( قيمة العبد ) يوم المكاتبة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ك : مستحبّ است مال الكتابة از قيمت عبد بيشتر نباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود قيمت عبد در روزى است كه كتابت در آن واقع مىشود .
متن :
( و يجب ) على مولاه ( الإيتاء ) للمكاتب ( من الزكاة إن وجبت ) الزكاة ( على المولى ) ، للأمر به في قوله تعالى : " وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِي آتاكُمْ " و لكن من سهم الرقاب إن أوجبنا البسط ، ( و إلا ) تجب عليه الزكاة ( استحب له الإيتاء ) و هو إعطاؤه شيئا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ل : بر مولاى مكاتب واجب است در صورتى كه زكات بر او واجب است از آن به بنده مكاتبش اعطاء نمايد و اگر واجب نيست از مال ديگر مستحب است بوى كمك نمايد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل وجوب اعطاء از زكات امرى است كه در آيه شريفه وارد شده [ و اتوهم من مال اللّه الّذى آتاكم ] .
بايد توجّه داشت در مبحث زكات اگر بوجوب بسط قائل شديم
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — Page 114
Contributors: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
P.114