الف : ظهار واقع نمىشود مگر بطور منجّز .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ منجّز بودن ظهار ] اينست كه بر شرط و يا صفت معلّق نشده باشد .
شرط مانند : قدوم زيد مثلا از مسافرت .
و صفت همچون طلوع شمى و برآمدن آفتاب .
و به هرتقدير ظهار شرط وقوعش آنست كه بر هيچ يك از صفت و شرط معلّق نشده باشد چه آنكه در صورت تعليق واقع نشده و اثرى بر آن مترتّب نمىباشد چنانچه طلاق نيز همينطور بوده و به اجماع فقهاء بايد بطور منجزّ و غير معلّق انشاء شود .
دليل بر مماثلت ظهار باطلاق
مرحوم شارح مىفرماين :
دليل بر مماثلت ظهار با طلاق سه حديث مىباشد كه ذيلا نقل مىگردد .
1 - فرموده مولانا الصّادق عليه السّلام .
لا يكون الظّهار الّا على مثل موقع الطّلاق .
يعنى ظهار تحقّق پيدا نمىكند مگر بر مثل واقع شدن طلاق .
و چون طلاق واقع شدنش با جماع فقهاء بنحو تنجيز بوده لاجرم ظهار نيز بايد اينطور باشد .
2 - روايت قاسم بن محمّد :
وى مىگويد محضر مولانا ابى الحسن الرّضا عليه السّلام عرضه داشتم :
انّى ظاهرت من امرأتى .