غير اين صورت شرط مزبور لغو و مستدرك مىباشد چنانچه زمانى مىتوان اين شرط را اعتبار كرد كه زن حائل يعنى غير حامل و نيز يائسه نباشد و الّا براى شرط مزبور اعتبارى نمىتوان قائل شد همانطوريكه اشتراط اين شرط صرفا در موردى است كه زوج يا بايد نزد همسرش حاضر بوده يا در حكم حاضر باشد ، اما در فرضى كه از همسرش غايب بوده و از حالش هيچگونه اطّلاعى نداشته باشد و بحسب ظاهر و گمان خودش فعلا همسرش در طهر غير مواقعه است اگر وى را مطلّقه نمود و پس از آن خلافش كشف شد طلاق صحيح است چنانچه خلع و مباراتش نيز درست مىباشد .
بنابراين بودن زن در طهر غير مواقعه مشروط به چهار شرط است .
1 - مدخول بها بوده .
2 - غير حامل باشد .
3 - يائسه نباشد يعنى در سنّى نبوده كه از حيض شدن مأيوس باشد .
4 - زوج حضور داشته و يا در صورتى كه غائب بوده از حال همسرش با خبر باشد .
و نيز غير اين امور از شرائطى كه در طلاق معتبر است در خلع و مبارات نيز بايد تماما ملاحظه و مراعات گردد .
قوله : من كمال الزّوج : يعنى بالغ و عاقل باشد .
قوله : و قصده و اختياره : ضميرهاى مجرورى بزوج راجع مىباشند .
قوله : لم يقربها فيه : ضمير فاعلى در [ لم يقربها ] به [ زوج ] و ضمير مفعولى آن به ( زوجه ) و ضمير مجرورى در [ فيه ] به [ طهر ] عود مىكند .
قوله : حائلا : يعنى غير حامل باشد .
قوله : و غيرها : ضمير مؤنث به امور مذكوره راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 322
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢٢