لازم نمىدانند .
و نيز دليل ديگر عبارتى است از مرحوم محقّق حلّى ، چه آنكه ايشان نيز قول به لزوم را در كتاب مختصر النّافع به شهرت نسبت دادهاند و از اين نسبت چنين استفاده مىشود كه غير مشهور اتباع را لازم نمىدانند .
و به هرتقدير از نظر ما عمل به رأى مشهور متعيّن و لازم است يعنى اتباع مبارات بطلاق واجب مىباشد .
قوله : و منها انه لا بدّ فيها من الاتّباع بالطلاق : ضمير در [ منها ] به [ امور ] راجع بوده و ضمير در [ انّه ] به معناى شأن مىباشد و ضمير مجرورى در [ فيها ] به [ مبارات ] عود مىكند .
قوله : بل لا نعلم فيه مخالفا : ضمير در [ فيه ] به [ لزوم اتّباع مبارات بالطلاق ] راجع است .
قوله : ادّعى جماعة انّه اجماع : ضمير در [ انه ] به [ لزوم اتّباع مبارات بالطلاق ] عود مىكند .
قوله : و لو قلنا فى الخلع لا يجب : كلمه [ لو ] وصليّه بوده و ضمير در [ لا يجب ] به [ لزوم اتّباع بالطلاق ] عود مىكند .
قوله : و روى أنها لا تفتقر ايضا : ضمير در [ انّها ] به [ مبارات ] راجع بوده و كلمه [ ايضا ] اشاره است باينكه مبارات همچون خلع به طلاق نياز ندارند .
مؤلّف گويد :
روايت مشار اليها را مرحوم شيخ الطّائفة در كتاب تهذيب طبع جديد ج 8 ص 102 به اين شرح نقل فرمودهاند .
على بن الحسن ، از جعفر بن محمد بن حكيم ، از جميل بن درّاج ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 318
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٨