آن طلاق داده شده راجع است و ضمير مؤنث در [ مسكنها ] به [ مطلّقه ] عود كرده و مراد از اين مسكن ، منزلى است كه قبل از طلاق در آن سكنا داشته باشد .
قوله : و ان كان دون حقّها : ضمير در [ كان ] به منزل و در [ حقها ] به مطلّقه راجع است .
قوله : فلها طلب المناسب : ضمير در [ لها ] به مطلّقه راجع بوده و مراد از [ المناسب ] خانهاى است كه مناسب با شأن و حالش مىباشد .
قوله : او فوقه : يعنى او فوق المناسب .
قوله : فله ذلك : ضمير در [ له ] به زوج راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] اخراج زن به منزل مناسب است يعنى اگر زن چنين - درخواستى از شوهر نمود مرد مىتواند او را از منزل طلاق به منزل مناسب انتقال دهد .
متن :
و لو اضطرت إليه لحاجة خرجت بعد انتصاف الليل و عادت قبل الفجر مع تأديها بذلك ، و إلا خرجت بحسب الضرورة ، و لا فرق في تحريم الخروج بين اتفاقهما عليه و عدمه على الأقوى ، لأن ذلك من حق اللَّه تعالى و قد قال تعالى : " لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَ لا يَخْرُجْنَ " بخلاف زمن الزوجية فإن الحق لهما .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
اگر زنى كه در عدّه هست به خاطر حاجت و نيازى مضطر شد كه از خانه خارج شود وظيفهاش اينست كه بعد از نصف شب خارج شده و پيش از طلوع فجر به خانه مراجعت نمايد مشروط به اينكه حاجتش در اينوقت برآورده شده و نيازش بر طرف گردد و در غير اين صورت به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 195
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩٥