مقصود از جنس لباس اينست كه ملاحظه كنند به زنانى كه مماثل با زوجه هستند كه آيا نوعا جنس لباسشان از حرير يا كتان يا پنبه بوده يا از اجناس ديگر مىباشد و نيز در جنس پوستين آيا از پوست گوسفند تهيه مىكنند يا سنجاب و يا از غير ايندو فراهم مىنمايند .
سپس مىفرماين :
مقصود از [ عادة المثل ] زنانى هستند كه با وى در اين شهر ساكن مىباشند .
ناگفته نماند كه چون اجناس ياد شده يعنى حرير ، پنبه ، كتان و غيره از حيث مرغوبيّت و غير آن داراى مراتبى هستند لازمست مرتبه‌اى كه از حيث تمكّن مالى در شأن زوج باشد انتخاب گردد .
برخى از فقهاء فرموده‌اند :
لازمست از حيث جنس بر پنبه اكتفاء شده و زياده بر آن واجب نيست چه آنكه غير پنبه از اجناس ديگر حاكى از سستى فكر و حماقت نظر مىباشد .
اين كلام از نظر ما ضعيف است زيرا معاشرت بنحو متعارف و معروف اگر اقتضاى غير پنبه را داشت بر مرد واجبست آن را تهيّه نمايد .
قوله : و يرجع فى جنسه : ضمير مجرورى در [ جنسه ] به لباس راجع است .
قوله : المعتاد حاله فى يساره و غيره : ضمير در [ حاله ] و [ يساره ] به زوج راجع بوده و در [ غيره ] به يسار عائد است .
قوله : لانّ غيره رعونة : ضمير در [ غيره ] به قطن راجع بوده و كلمه [ رعونة ] به معناى سستى و حماقت است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — Page 437
Contributors: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
P.437