شد به واطى ملحق مىشود مضافا به اين شرط كه همسر زن نباشد مولف گويد :
صورت مسئله آنست كه زنى شوهر داشته و شوهرش با وى دخول نموده و مرد اجنبى نيز از روى شبهه و بتوهّم اينكه اين زن همسرش مىباشد با او وطى كرده است حال اگر چهار شرط فراهم باشد فرزند متولد از زن ملحق به مرد اجنبى واطى مىگردد .
1 - دخول واقع شده باشد كه بحسب فرض تحقق يافته .
2 - از زمان وطى بشبهة تا وضع حمل كمتر از شش ماه نگذشته باشد .
3 - از تاريخ وطى تا تولّد طفل بيش از اقصاى حمل منقضى نشده باشد .
4 - شوهر زن نزدش حاضر نباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود شوهرى است كه با زن دخول نموده و احتمال مىرود فرزند متولد مستند و ملحق به او باشد كه با فراهم بودن شروط ياد شده طفل را به واطى ملحق مىكنند .
لازم بذكر است كه مولى و آقا در اينجا از نظر حكم همچون شوهر مىباشند به اين معنا اگر شخص اجنبى با كنيزى وطى بشبهه نمود كه مولاى او نيز با وى دخول نموده و سپس فرزندى از كنيز متولّد شد كه احتمالا مستند به مولى است در اينجا نيز با فراهم بودن چهار شرط مذكور طفل را به واطى ملحق مىكنند همانطورى كه در مسئله قبلى گذشت منتهى خصيصه‌اى كه در اين مسئله مىباشد اينست كه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — Page 328
Contributors: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
P.328