اگر در شبى كه اختصاص بيكى از همسران مرد دارد زوجه ديگرش مريضه شد جايز است مرد به عيادت مريضه برود منتهى اگر طول شب را نزد وى بماند براى صاحب آن شب قضايش واجب مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل وجوب قضاء آنست كه شوهر حق صاحب قسم را به وى نرسانده لاجرم تدارك و جبرانش به عهده وى مىباشد .
برخى از فقهاء فرمودهاند :
قضاء واجب نيست چه آنكه فرض مزبور نظير صورتى استكه شوهر به زيارت شخص اجنبى رفته و طول شب را نزد وى بماند ، پس همان طوريكه قضاى آن براى صاحب آن شب لازم نيست در مورد بحث نيز حكم چنين مىباشد .
سپس مىفرماين :
كلام در اينست كه آيا شبى را كه مرد در غير نوبت نزد يكى از همسرانش رفته و تا صبح نزد وى مانده و بدين ترتيب حق صاحب آن شب را تفويت نموده مىتوان بجاى حقّش محسوب نمود تا مرد بتواند در شبى كه نوبت آن زن مىشود شب ياد شده را به جاى آن حساب كند يا چنين نيست .
از نظر ما ظاهرا نتواند آن را بجاى نوبت زن حساب نمايد زيرا شبى را كه خارج از نوبت به زيارت همسر رفته حق او نبوده است بنابراين در شبى كه حقّش حلول كرده و فرامىرسد مرد ملزم استكه حق او را بوى برساند ، ناگفته نماند در مسئله مورد بحث كه شوهر بعنوان عيادت بنزد يكى از همسرانش رفته اگر طول شب را در آنجا سپرى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — Page 271
Contributors: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
P.271