كنيم طول شب 12 ساعت باشد اين 12 ساعت را مرد بايد به طور متساوى بين سه همسر ديگرش تقسيم كند بنابراين سهم هريك 16 ساعت مىشود .
قوله : و لو وهبتها له : ضمير فاعلى در [ وهبتها ] به زوجه واهبه و ضمير مفعولى به ليله و ضمير مجرورى در [ له ] به زوج عود مىكند .
قوله : فله تخصيص نوبتها به من شاء : ضمير در [ فله ] به زوج و در [ نوبتها ] به زوجه واهبه راجع است .
متن :
و لها الرجوع قبل تمام المبيت ، لأن ذلك بمنزلة البذل ، لا هبة حقيقة ، و من ثم لا يشترط رضا الموهوبة لا بعده لذهاب حقها من الليلة فلا يمكن الرجوع فيها ، و لا يجب قضاؤها لها .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
زن واهبه تا قبل از تمام شدن شب حق دارد از هبه خودش رجوع نمايد ولى بعد از آن چنين حقى ندارد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
وجه جواز رجوع قبل از تمام شدن شب اين است كه هبه در اينجا ، هبه حقيقى نيست بلكه بمنزله بذل بوده فلذا صاحب حق قبل از تمام شدن آن نسبت به باقيمانده وقت مىتواند از بذل خويش رجوع كند در حالى كه اگر هبه حقيقى مىبود چون تصرف در مال موهوب مسقط رجوع است و انقضاى پارهاى از شب بمنزله تصرّف است لاجرم زن واهبه نمىبايد بتواند رجوع نمايد ولى چون همانطور كه گفته شد هبه در اينجا ، هبه حقيقى نيست از اينرو محل براى رجوعش
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — Page 259
Contributors: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
P.259