مرحوم شارح براى تعيين مادر رضاعى چهار مناط و ملاك به شرح زير بيان فرمودهاند :
الف : مادر رضاعى زيد زنى استكه وى را شير داده باشد .
ب : مادر زنى كه زيد را شير داده است .
اوّلى مادر رضاعى بدون واسطه زيد بوده و دوّمى مادر رضاعى با واسطه او محسوب مىشود .
ج : مادر صاحب شير .
مثلا زنى بنام [ هند ] زيد را شير داد شوهر اين زن بنام عمرو صاحب لبن و شير محسوب مىشود حال مقصود اينستكه مادر عمرو نيز مادر رضاعى زيد به حساب مىآيد .
د : زنيكه پدر يا مادر ، جد يا جدّه زيد را شير داده باشد اگرچه جدّ و جدّه اعلاى زيد از او شير خورده باشند .
قوله : او صاحب اللبن اليها : كلمه [ اليها ] جار و مجرور متعلق است به [ رجع ] و ضمير مؤنث در آن به [ امرئة ] راجعست .
قوله : يرجع نسبك اليه : ضمير در [ اليه ] به من موصوله راجعست .
قوله : من ذكر او انثى : كلمه [ من ] بيان و تفسير [ من موصوله ] را مىنمايد .
قوله : و ان علا : يعنى و ان علا كل واحد من الذكر او الانثى .
متن :
و أختها خالتك من الرضاعة ،
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 312
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٢