قوله : انما يتخير : ضمير مستتر به مستأجر راجعست .
قوله : امكن الانتفاع به و ان قل : ضمير در [ به ] بمسكنم و در [ قل ] به انتفاع عود مىكند .
قوله : و الا بطلت : يعنى و ان لم يمكن الانتفاع و ازالة المانع بطلت الاجارة .
متن :
و لو أعاده المؤجر بسرعة بحيث لا يفوت عليه شيء معتد به ففي زوال الخيار نظر ، من زوال المانع ، و ثبوت الخيار بالانهدام فيستصحب ، و هو أقوى .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
اگر موجر پس از انهدام بطور سريع آن را تعمير نموده و به مستأجر اعاده داد به نحوى كه منفعت قابل توجهى از آن بر عليه مستأجر تفويت نشد در اينجا نسبت به ثبوت خيار و زوال آن نظر و تأمل است از جهتى كه مانع زائل شده پس مىگوئيم خيارش زائل و معامله لازم است .
و از طرفى قبلا بواسطه انهدام خيار ثابت شد و پس از تعمير اگر شك در بقاء آن بنمائيم استصحاب بقاء مقتضى آنست كه مستأجر خيارش ثابت باشد و از نظر ما حق همين احتمال دوم است .
قوله : و لو اعاده الموجر بسرعة : ضمير منصوبى در [ اعاده ] بمسكن راجعست .
قوله : لا يفوت عليه : ضمير در [ عليه ] به مستأجر راجعست .
قوله : شئ معتد به : ضمير در [ به ] به شئ راجعست .
قوله : من زوال المانع : دليل احتمال زوال خيار است
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 123
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٣